تفاوت لاک و ساسپند توییتر و لیمیت اکانت

تفاوت لاک و ساسپند توییتر برای خیلی از کاربران روشن نیست، چون اغلب کاربران روی هر سه حالتی که در ادامه می‌گوییم یک اسم مشترک می‌گذارند و همه را «لیمیت شدن» می‌نامند. در حالت اول، اکانتتان بدون مشکل باز می‌شود و می‌توانید تایم‌لاین را مشاهده کنید، اما وقتی می‌خواهید پستی را ارسال کنید، دکمهٔ ارسال پست یا توییت کار نمی‌کند. در حالت دوم، توییتر (ایکس) از شما شمارهٔ موبایل می‌خواهد و تعداد فالوورهای اکانتتان هم صفر شده است. در حالت سوم، به‌محض ورود به اکانت پیامی می‌بینید که می‌گوید اکانت شما معلق شده است.

هر کدام از این سه حالت اسم، دلیل و راه‌حل جداگانه‌ای دارد. لاک (lock) یعنی توییتر از شما می‌خواهد ثابت کنید که اکانت واقعاً مال خودتان است. ساسپند (suspend) یعنی خود اکانت بسته شده است. لیمیت (limit) هم یک سقف موقت است: وقتی تعداد پست، ریپلای، دایرکت یا هر فعالیت مشخص دیگری از حد روزانه یا ساعتی بیشتر شود، توییتر همان فعالیت را برای مدتی محدود می‌کند و بعد از گذشتن این زمان، اکانت خودبه‌خود به حالت عادی برمی‌گردد.

گاهی خود اکانت هیچ مشکلی ندارد و فقط نمایش یک پست مشخص کم شده است. در این حالت پست را در پروفایل خودتان می‌بینید، اما دیگران نمی‌توانند آن را در جستجو پیدا کنند، در حالی که لایک و ریپلای بقیهٔ پست‌هایتان همچنان کار می‌کند. اکانت شما معلق نشده است و فقط تعداد افرادی که آن یک پست را می‌بینند کمتر شده است.

توییتر این کاهش نمایش را به چند شکل انجام می‌دهد. ممکن است پست را از جستجو، ترند و اعلان‌های پیشنهادی کنار بگذارد، یا آن را از تایم‌لاین «برای شما» و «دنبال‌شونده‌ها» حذف کند. گاهی هم پست تقریباً فقط روی پروفایل نویسنده‌اش باقی می‌ماند، یا بین پاسخ‌ها در جای پایین‌تری نمایش داده می‌شود. روی همان پست ممکن است لایک، پاسخ، ریپست (repost)، نقل‌قول، بوکمارک، اشتراک‌گذاری، سنجاق و ویرایش هم بسته شود، ولی بقیهٔ امکانات اکانت شما همچنان در دسترس است.

از آوریل ۲۰۲۳ بعضی از این پست‌ها برچسب هم می‌گیرند. این برچسب فقط می‌گوید نمایش پست کم شده است و به این معنی نیست که پست حذف شده باشد. در این حالت هنوز می‌توانید وارد اکانت شوید و از بقیهٔ بخش‌ها استفاده کنید. این وضعیت ساسپند نیست و اولین کاری که باید انجام دهید هم ثبت اعتراض نیست؛ اول خود محتوای همان پست را بررسی کنید و بررسی کنید چه چیزی در آن باعث کم شدن نمایشش شده است.

در سطح بالاتر، ممکن است کل اکانت از نتایج جستجو حذف شود. دلیل‌های رایج این اتفاق عبارت‌اند از متن تکراری یا نزدیک به تکراری، استفادهٔ نامتعارف از ترند و هشتگ، پاسخ خودکار، رباتی که بر اساس یک کلمه برای دیگران پیام مشابه می‌فرستد، فرستادن پیام مشابه از چند اکانت مختلف، و فالو و آنفالوی تهاجمی. لینک تکراری در مسابقه‌ها هم در همین گروه قرار می‌گیرد. نتیجه این کارها گاهی فقط حذف از جستجو است و گاهی به تعلیق اکانت هم می‌رسد. مسئولیت پستی که منتشر می‌کنید با خود شماست، حتی اگر متن آن را از دستورالعمل یک کمپین کپی کرده باشید. در این سطح هم پست حذف نشده است و خود اکانت مشکلی ندارد؛ فقط پست‌های شما در نتایج جستجو نمایش داده نمی‌شوند.

احتمال دیگر این است که اصلاً هیچ محدودیتی روی پست شما اعمال نشده باشد. وقتی «جستجوی ایمن» (safe search) فعال باشد، توییتر پست‌های حساس را نشان نمی‌دهد و پست اکانت‌هایی را هم که مسدود یا بی‌صدا کرده‌اید از نتیجهٔ جستجو حذف می‌کند. پس اگر پست برای خودتان روی پروفایل دیده می‌شود ولی دوستتان آن را در جستجو پیدا نمی‌کند، دو احتمال وجود دارد: یا نمایش همان پست محدود شده است، یا جستجوی ایمن در تنظیمات دوستتان فعال است.

توییتر گاهی برای مدتی امکان پست، ریپست (repost) و لایک را می‌بندد. در این حالت تایم‌لاین باز می‌ماند و می‌توانید مطالب را بخوانید. دایرکت هم فقط برای فالوورهای خودتان ارسال می‌شود و به کسی که فالوور شما نیست پیام نمی‌رسد، حتی اگر قبلاً با او گفتگو داشته باشید.

به این حالت هم گاهی لیمیت می‌گویند، اما اسمی که خود توییتر در اخطار اکانت می‌نویسد «فقط‌خواندنی» (read-only) است. مدت این حالت را اخطار همان اکانت مشخص می‌کند و عدد ثابتی برای همهٔ اکانت‌ها اعلام نشده است. وقتی این زمان تمام شود، یا کاری که توییتر در اخطار از شما خواسته انجام شود، دکمه‌ها دوباره فعال می‌شوند. در بسیاری از موارد، کاری که توییتر می‌خواهد حذف عکسی است که طبق قوانین روی پروفایل یا هدر مجاز نیست.

این حالت با پر شدن سقف روزانه فرق دارد. وقتی سهمیهٔ روزانهٔ پست پر می‌شود، بعد از پایان بازهٔ زمانی دوباره می‌توانید پست بگذارید و در همین مدت لایک هم فعال می‌ماند. اما حالت فقط‌خواندنی ممکن است حتی وقتی آن روز فقط چند پست منتشر کرده‌اید فعال شود. تفاوت عملی این دو در این است که وقتی سقف پر شده، فقط همان یک دکمه خطا می‌دهد و بقیهٔ دکمه‌ها کار می‌کنند، ولی در حالت فقط‌خواندنی هم پست و هم لایک غیرفعال است و فقط می‌توانید مطالب را مشاهده کنید.

این حالت بیشتر از بقیه نگران‌کننده به نظر می‌رسد، چون عدد فالوور واقعاً صفر نمایش داده می‌شود.

توییتر گاهی از شما شمارهٔ موبایل یا ایمیل می‌خواهد تا مطمئن شود اکانت واقعاً در اختیار خودتان است. طبق راهنمای اخطارهای توییتر، هدف این کار این است که کسی که چند اکانت را برای آزار دیگران اداره می‌کند نتواند ناشناس بماند. این صفحه برای اکانتی که تازه به شخص دیگری منتقل شده هم نمایش داده می‌شود، چون دستگاه و آی‌پی ورود به اکانت عوض شده است. دیدن این صفحه به معنی از دست رفتن اکانت یا ساسپند شدن آن نیست؛ فقط از شما خواسته شده ثابت کنید که اکانت مال خودتان است.

تا وقتی اکانت در این حالت است، توییتر آن را از شمارش فالوورها، ریپست‌ها و لایک‌ها کنار می‌گذارد و به همین دلیل به نظر می‌رسد فالوورهایتان صفر شده است. در بسیاری از موارد فالوورهایتان را از دست نداده‌اید و فقط در این حالت نمی‌توانید تعدادشان را مشاهده کنید. بعد از اینکه کاری را که توییتر از شما خواسته انجام دهید، اکانت به حالت عادی برمی‌گردد. اگر بعد از آن هم عدد فالوور صفر ماند، موضوع جداگانه‌ای است و نباید با این حالت اشتباه گرفته شود. تا آن موقع به عدد صفر اعتماد نکنید.

گاهی هم توییتر برای اینکه مطمئن شود پشت اکانت یک انسان است و نه یک ربات، از شما می‌خواهد یک چالش کپچا را تکمیل کنید. این چالش همان لیمیت شدن نیست و دیدن آن هم به معنی نقض قوانین نیست؛ خود توییتر اعلام کرده که گاهی فعالیت کاملاً عادی هم شبیه فعالیت خودکار دیده می‌شود. اگر در اپ یا وب‌سایت توییتر چنین درخواستی دیدید، آن را تکمیل کنید تا اکانت به حالت عادی برگردد. روش رد کردن یا دور زدن این چالش در این مطلب آموزش داده نمی‌شود.

ساسپند روی خود اکانت اعمال می‌شود و فقط به یک پست مربوط نیست. توییتر معمولاً وقتی سراغ ساسپند می‌رود که تخلف تکرار شده باشد، یا کاری که انجام شده به‌وضوح خلاف قوانین اعلام‌شدهٔ توییتر باشد؛ مثلاً اسپم و دستکاری، کلاهبرداری، تهدید، آزار هدفمند و محتوای غیرقانونی.

ساسپند دائمی شدیدترین سطح تعلیق است. اگر کسی پروفایل شما را باز کند، این متن را می‌بیند: «حساب کاربری معلق شده است» (Account Suspended). ساختن اکانت تازه هم برای شما مجاز نیست. در پیام تعلیق نوشته می‌شود که کدام قانون و کدام محتوا باعث این اتفاق شده است. برای بعضی موضوع‌ها، مثل ایمنی کودک و نهادهای خشونت‌آمیز، دسترسی مالی هم قطع می‌شود. اگر دلیل تعلیق اکانت شما یکی از این دو باشد، با یک راهنمای ساده یا یک درخواست (appeal) معمولی مشکل حل نمی‌شود و پاسخ آن را در این مطلب پیدا نخواهید کرد.

قفل شماره و تعلیق دائمی در صفحهٔ ورود شبیه هم‌اند و هر دو اجازهٔ ادامهٔ کار را به شما نمی‌دهند. تفاوت عملی‌شان این است که در قفل از شما شماره می‌خواهند و در تعلیق نه. بسیاری از کسانی که می‌گویند اکانتشان ساسپند شده، در واقع اکانتشان لاک شده است و فقط باید همان پنجرهٔ تایید مالکیت را تکمیل کنند تا اکانتشان برگردد. برعکس این هم پیش می‌آید: اگر پیام تعلیق را دیده‌اید و هنوز دنبال وارد کردن شماره می‌گردید، وقتتان هدر می‌رود. به متن اخطار توجه کنید، نه به اسمی که در گروه‌ها روی این وضعیت می‌گذارند.

اول با همان اکانت وارد شوید. اگر پنجرهٔ شماره یا تایید ایمیل نمایش داده شد، همان دستوری را که روی صفحه نوشته شده انجام دهید. این مرحله را به این امید رد نکنید که ثبت اعتراض (appeal) سریع‌تر نتیجه می‌دهد. اعتراض برای زمانی است که این مسیر اکانت را باز نکرده و فکر می‌کنید تصمیم توییتر اشتباه بوده است.

در آن صورت، اعتراض را در یک تب تازه ثبت کنید. این امکان هم از داخل خود توییتر وجود دارد و هم از طریق گزارش. اعتراض یعنی موضوع یک بار دیگر بررسی می‌شود و تضمینی برای بازگشت اکانت نیست. اگر توییتر تعلیق را درست تشخیص دهد، در پاسخ به شما می‌نویسد که کدام قانون نقض شده است.

یک فرم دیگر هم وجود دارد که اسمش شبیه رفع تعلیق است، اما نتیجه‌اش برعکس است و اکانت را برای همیشه غیرفعال می‌کند. اگر می‌خواهید اکانتتان برگردد، آن فرم را با فرم اعتراض اشتباه نگیرید و هر فرمی را که جلویتان باز شد بدون خواندن دقیق آن تکمیل نکنید.

اگر پست در پروفایل شما هست ولی در جستجو پیدا نمی‌شود و بقیهٔ دکمه‌ها کار می‌کنند، نمایش همان پست کم شده است. محتوای آن پست، لینک تکراری یا برچسب حساس را بررسی کنید و اکانت تازه نسازید.

اگر هیچ لایک و پستی ثبت نمی‌شود، خواندن مطالب ممکن است و دایرکت فقط به فالوورهایتان می‌رسد، اکانت شما در حالت فقط‌خواندنی (read-only) است. متن اخطار را بخوانید؛ در بسیاری از موارد از شما خواسته می‌شود فایلی را از پروفایل یا هدر حذف کنید.

اگر توییتر شماره می‌خواهد و تعداد فالوورها صفر دیده می‌شود، اکانت شما لاک شده است. اول کاری را که توییتر خواسته انجام دهید و بعد دوباره تعداد فالوورها را مشاهده کنید. تا آن موقع عدد صفر را نشانهٔ از دست رفتن فالوورها نگیرید.

اگر پیام تعلیق نمایش داده می‌شود و خبری از درخواست شماره نیست، اکانت شما ساسپند شده است. اگر تعلیق دائمی باشد، هر کس پروفایل را باز کند متن «حساب کاربری معلق شده است» (Account Suspended) را می‌بیند. دائمی یا موقت بودن تعلیق را متن اخطار مشخص می‌کند. اعتراض (appeal) را از همان اکانت ثبت کنید، نه از یک اکانت دوم.

اگر پست پنجاه‌ویکم اکانتی که تیک آبی ندارد ثبت نمی‌شود و بقیهٔ امکانات باز است، سهمیهٔ روزانه تمام شده است. این حالت اعتراض نمی‌خواهد و بعد از پایان بازهٔ زمانی، دکمه خودبه‌خود دوباره فعال می‌شود.

قدمت اکانت هیچ‌کدام از این سطح‌ها را از بین نمی‌برد. اکانتی که در سال ۲۰۱۶ ساخته شده هم اگر عکس پروفایلش خلاف قانون رسانه باشد قفل می‌شود، و اگر چند اکانت زیر یک ترند همان متن مشابه را بگذارند از جستجو حذف می‌شود. چیزی که قدمت اکانت تغییر می‌دهد برداشت شما از اتفاقی است که افتاده است: وقتی صفحه‌ای سال‌ها فعال بوده و ناگهان فالوورهایش صفر می‌شود، آن را مساوی با از دست رفتن اکانت می‌گیرید، در حالی که در حالت لاک این برداشت اغلب درست نیست.

این اشتباه بیشتر از همه روزی پیش می‌آید که اطلاعات ورود به اکانت تازه به دستتان رسیده است. در آن روز ممکن است ایمیل را چند بار پشت سر هم عوض کنید، یک اپ ناشناس هنوز به اکانت متصل باشد و فالوی گروهی را شروع کنید.

اگر در جایی نوشته شده که اکانت بدون ساسپند و لیمیت تحویل داده می‌شود، این جمله فقط وضعیت اکانت را در لحظهٔ تحویل توصیف می‌کند. اینکه ساعت‌ها و روزهای بعد چه اتفاقی بیفتد به رفتار خود شما بستگی دارد و قدمت اکانت آن را تضمین نمی‌کند.

نه. در لاک، توییتر از شما شماره یا ایمیل می‌خواهد و تا پایان آن مرحله نمی‌توانید تعداد فالوور، ریپست و لایک را مشاهده کنید. ساسپند یعنی بسته شدن خود اکانت. در شکل دائمی آن، دیگران متن «حساب کاربری معلق شده است» (Account Suspended) را می‌بینند و ساختن اکانت تازه هم برای شما مجاز نیست.

یا نمایش همان پست کم شده است، یا کل اکانت به‌دلیل متن تکراری، ترند نامرتبط یا فالو و آنفالوی تهاجمی از نتایج جستجو حذف شده است. هر دو حالت با ساسپند فرق دارند. اول بررسی کنید که هنوز می‌توانید پست بگذارید و لایک کنید یا نه. این احتمال را هم در نظر بگیرید که جستجوی ایمن (safe search) در تنظیمات جستجوی طرف مقابل فعال باشد.

مشاهدهٔ تایم‌لاین باز است. دایرکت فقط به فالوورهای خودتان ارسال می‌شود و پست، ریپست و لایک در این مدت بسته‌اند.

اگر هم‌زمان توییتر شماره یا ایمیل خواسته باشد، در این حالت فقط نمی‌توانید تعداد فالوورها را مشاهده کنید و فالوورهایتان را از دست نداده‌اید. کاری را که توییتر خواسته انجام دهید تا اکانت به حالت عادی برگردد. اگر بعد از آن هم عدد صفر ماند، موضوع دیگری در کار است.

اول وارد همان اکانت شوید. اگر توییتر شماره خواست، همان کار را انجام دهید. اگر اکانت باز نشد، اعتراض را در یک تب تازه بفرستید. نتیجهٔ اعتراض از قبل مشخص نیست و اگر تعلیق تایید شود، قانون نقض‌شده در پاسخ نوشته می‌شود.

نه. برای اکانتی که تیک آبی ندارد، سقف فنی روزانه ۵۰ پست (توییت)، ۲۰۰ پاسخ، ۴۰۰ فالو و ۵۰۰ دایرکت است. بعد از پایان بازهٔ زمانی، این قابلیت‌ها خودبه‌خود برمی‌گردند. اعتراض (appeal) فقط برای ساسپند است، یا برای قفلی که فکر می‌کنید اشتباه اعمال شده.

عددها و وضعیت‌ها از صفحه‌های راهنمای توییتر (ایکس) در تاریخ ۷ مهر ۱۴۰۵ گرفته شده است. اگر امروز متن آن صفحه‌ها فرق دارد، متن خود توییتر معتبر است.